Wydział Chemiczny Polietchniki Warszawskiej

Adsorpcja jonów i związków powierzchniowo-czynnych (surfaktantów) na granicach faz odgrywa kluczową rolę w wielu procesach biologicznych i technologicznych. Przykładem może być transport jonów przez membrany, czy powstawanie różnicy potencjałów elektrycznych na granicy faz ciecz-ciecz, szczególnie w przypadku surfaktantów jonowych. Skutkiem adsorpcji cząstek obdarzonych ładunkiem elektrycznym na granicy faz jest uzyskanie przez tę granicę faz ładunku i wytworzenie podwójnej warstwy elektrycznej od strony roztworu. Proces ten można śledzić, np. mierząc potencjał elektrokinetyczny (potencjał zeta). W zależności od rodzaju granicy faz można do tego celu wykorzystywać pomiar ruchliwości elektroforetycznej lub pomiar potencjału/prądu przepływu.
W najprostszym przypadku proces adsorpcji cząstek obdarzonych ładunkiem jest powodowany obecnością miejsc wiążących na powierzchni polimeru, np. grup funkcyjnych zdolnych do dysocjacji. W ostatnim czasie w literaturze opisano jednak zjawisko gromadzenia się ładunku elektrycznego nawet na powierzchniach pozbawionych miejsc wiążących, np. Teflonu). Celem pracy jest zbadanie wpływu adsorpcji surfaktantów jonowych i elektrolitów na potencjał elektrokinetyczny membran polimerowych. Potencjał elektrokinetyczny będzie wyznaczany poprzez pomiar potencjału/prądu przepływu w układzie, w którym ścianki kanału wykonane są z badanego polimeru, a surfaktant i elektrolit rozpuszczone są w elektrolicie przepływającym przez ten kanał.