Wydział Chemiczny Polietchniki Warszawskiej

Synteza amoniaku to jeden z ważniejszych procesów wielkotonażowego przemysłu chemicznego. Chociaż od odkrycia pierwszego katalizatora minęło blisko 100 lat, żelazo dotowane tlenkami niektórych metali (K, Al, Ca) jest nadal używane w większości instalacji przemysłowych. Drugim, obok żelaza, komercyjnym katalizatorem jest ruten osadzony na częściowo zgrafityzowanym węglu aktywnym i promowany cezem oraz barem. Na podstawie ostatnich doniesień literaturowych można stwierdzić, że substytutem dla rutenu może być kobalt.
Zasadniczym celem pracy będzie otrzymanie katalizatorów kobaltowych przeznaczonych do syntezy amoniaku. Układy te otrzymywane będą metodą współstrącenia. W charakterze promotorów zastosowane będą wybrane pierwiastki ziem alkalicznych i wybrane lantanowce. Spreparowane układy badane będą w reakcji syntezy amoniaku w zakresie temperatur 400 – 470^oC i pod ciśnieniem 6,3 MPa. Oprócz pomiarów aktywności wykonane zostaną też pomiary całkowitej powierzchni właściwej (SBET) i badania temperaturowo – programowalnej desorpcji wodoru (TPD H₂).