Wydział Chemiczny Polietchniki Warszawskiej

Jednym z najważniejszych nowych składników do zastosowania w kompozycjach materiałów wybuchowych, paliwach rakietowych i prochach jest heksanitroheksaazaizowurcytan (Cl-20). Związek ten otrzymywany jest na drodze wieloetapowej syntezy. Wychodząc z glioksalu i benzyloaminy poprzez szereg produktów pośrednich, takich jak: pochodne benzylowe, acylowe, nitrozowe izowurtzitanu uzyskuje się Cl-20. Podczas syntezy występują również produkty uboczne, takie jak: pochodne nitrowe aldehydu benzoesowego, liniowe produkty kondensacji glioksalu z benzyloaminą. Do bezpiecznego prowadzenia syntezy heksanitro-heksaazaizowurcytan, szczególnie w dużej skali, należy poznać dokładnie właściwości fizykochemiczne wydzielanych produktów.
Celem naukowym pracy dyplomowej będzie:
Badanie właściwości fizykochemicznych związków wydzielanych podczas syntezy Cl-20. Zostanie zbadana przede wszystkim stabilność termiczna oraz wrażliwość na bodźce zewnętrzne. Stabilność termiczna związków będzie wyznaczana za pomocą różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) oraz termograwimetrii (TG DTA). Wrażliwość na bodźce zewnętrzne będzie badana za pomocą aparatu Petersa oraz młota Kasta.