Wydział Chemiczny Polietchniki Warszawskiej

Sztuka barwienia tkanin znana była człowiekowi od zarania dziejów. Do połowy XIX wieku stosowane były jedynie preparaty naturalne, które w krótkim czasie po otrzymaniu pierwszego barwnika syntetycznego zostały wyparte przez tanie i trwałe preparaty produkowane masowo w pełnych gamach kolorystycznych.
Ważnym etapem poprzedzającym analizę substancji barwiących w zabytkowych włóknach jest opracowanie skutecznych metod ich identyfikacji. W tego typu badaniach największe zastosowanie mają techniki chromatograficzne łączone z detektorami spektrometrii mas. Oprócz popularnie stosowanych klasycznych układów aparaturowych poszukuje się nowych rozwiązań, które mogą pozwolić na ograniczenie ilości niezbędnej do badań próbki. Taką szansę daje wysokosprawna chromatografia cieczowa w układzie system-on-chip, który pozwala na rozdzielenie składników mieszaniny w niespełna 1 µL dozowanego roztworu. Technologia ta, jak również zastosowanie tandemowej spektrometrii mas pozwalają znacznie poprawić czułość analiz, dając tym samym skuteczne narzędzie do identyfikacji barwników w dziełach sztuki.
Celem pracy jest opracowanie metody identyfikacji barwników organicznych za pomocą HPLC-Chip/ESI QqQ MS.