Wydział Chemiczny Polietchniki Warszawskiej

W procesie wytwarzania części lotniczych stosowana jest powszechnie metoda precyzyjnego odlewania w wielowarstwowych formach ceramicznych zwana metodą „traconego wosku”. Metoda ta polega na odwzorowaniu modelu woskowego będącego kopią projektowanego do wykonania odlewu np. łopatki turbiny silnika lotniczego. Na modelu woskowym, tworzona jest powłoka ceramiczna (Al₂O₃, ZrO₂ mullit, itp.) Następnie wosk wytapiany jest w autoklawach w temperaturze 160°C. W celu usunięcia resztek substancji organicznych pochodzących z modelu woskowego, forma ceramiczna jest wygrzewana w 600°C, a przed jej zalaniem forma jest jeszcze wypalana w 1500°C w piecu odlewniczym (próżniowym). Metoda ta umożliwia precyzyjne i powtarzalne odtwarzanie skomplikowanych geometrycznie przestrzennych kształtów części lotniczych z jednoczesnym uzyskaniem wymaganych właściwości eksploatacyjnych gwarantujących bezpieczeństwo oraz wymagane parametry lotu.

Celem pracy będzie przeprowadzenie badań nad opracowaniem mas lejnych z mieszaniny proszków ZrO₂ o różnej wielkości ziarna i z udziałem odpowiednio dobranych spoiw polimerowych zapewniających zarówno odpowiednie właściwości reologiczne ceramicznych mas lejnych jak i wysoką wytrzymałość mechaniczna w stanie surowym oraz taki dobór warunków ich spiekania,z których możliwe będzie otrzymanie warstwy formy przylegającej bezpośrednio do odlewu metalowego.