W roku akademickim 1999/2000 Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej rozpoczął realizację nowego programu studiów nazywanego "Elastycznym Systemem Studiów Trójstopniowych", który jest wynikiem naszych wieloletnich doświadczeń w dziedzinie dydaktyki chemii i technologii chemicznej. Jest on również wynikiem uczestnictwa Politechniki Warszawskiej w międzynarodowych programach dydaktycznych dotyczących transformacji studiów na uczelniach technicznych w Polsce, koordynowanych przez Komisję ds. Kształcenia przy Unii Europejskiej.

Student rozpoczynając studia na Wydziale Chemicznym może ukończyć je po 4 latach z tytułem inżyniera (I stopień studiów), po 5 latach jako magister inżynier (II stopień studiów) oraz po dodatkowych 4 latach z tytułem doktora nauk chemicznych lub technicznych (III stopień studiów).

Przez pierwszych sześć semestrów nauki wszyscy studiują według jednolitego programu. Nowy system daje możliwość indywidualnego wyboru planu studiów w zależności od zainteresowań i preferencji oraz dostosowania tempa studiowania do własnych zdolności i możliwości finansowych. W planowaniu i wyborze ścieżki studiowania student konsultuje się ze swoim opiekunem dydaktycznym - tutorem, a po ukończeniu szóstego semestru wybiera rodzaj kursu - inżynierski lub magisterski - mając w ten sposób trzy lata na aktywne podjęcie decyzji. W ramach wybranego kursu student wybiera specjalność i jednostkę dydaktyczną, w której chciałby wykonywać pracę dyplomową.

Studia III stopnia stanowią kontynuację studiów II stopnia, a ich zasady określa "Regulamin Studiów Doktoranckich".

Miarą postępów studenta w nauce, na I i II stopniu studiów, poza tradycyjnymi ocenami, zgodnymi z akademicką skalą ocen, są również punkty kredytowe, odpowiadające Europejskiemu Systemowi Transferu Punktów Kredytowych (ECTS). Punkty kredytowe zdobywa się zaliczając kolejne przedmioty. Liczba zdobytych punktów decyduje o semestrze i roku, na który student zostanie zarejestrowany. Student posiadający odpowiednio dużą liczbę punktów może być zarejestrowany na wyższy semestr niż wynikający z proponowanego planu studiów. Najzdolniejszym studentom daje to możliwość szybszego ukończenia studiów magisterskich ("przeskoczenie" semestru lub roku) i co za tym idzie wcześniejszego rozpoczęcia studiów doktoranckich.

Jednym z istotnych punktów nowego programu studiów jest podział wykładanych przedmiotów na obowiązkowe ("B" od ang. basic) i obieralne ("E" od ang. elective). Spośród przedmiotów obowiązkowych wyróżniono sześć przedmiotów kierunkowych, które oprócz wersji obowiązkowej ("B") są wykładane jako przedmioty uzupełniające ("A" od ang. advanced - zaawansowane). Przedmiotami tymi są: chemia nieorganiczna, chemia organiczna, chemia fizyczna, chemia analityczna, metodybadania struktury związków chemicznych oraz technologia chemiczna.

Warunkiem przejścia ze studium podstawowego (kończącego się po szóstym semestrze) na kurs magisterski jest zaliczenie wszystkich przedmiotów obowiązkowych ("B") oraz pewnej liczby przedmiotów uzupełniających ("A") i obieralnych ("E"). Wybór przedmiotów z grup "A" i "E", obwarowany wprawdzie pewnymi regułami, jest właściwie dowolny. Biorąc pod uwagę fakt, że liczba oferowanych przedmiotów obieralnych ("E") przekracza 120, staje się jasne w jak dużym stopniu student może kształtować rodzaj i zakres zdobywanej wiedzy, zarówno na kursie podstawowym jak i na wybranej następnie specjalności.

Aby znaleźć się na kursie inżynierskim student musi zaliczyć wszystkie przedmioty obowiązkowe ("B"), pewną liczbę przedmiotów obieralnych ("E") oraz godzinowo prawie o połowę mniej przedmiotów uzupełniających ("A") niż na kursie magisterskim. Program siódmego i ósmego semestru kursu inżynierskiego zawiera natomiast więcej przedmiotów o charakterze ekonomicznym, dotyczących organizacji produkcji i gospodarki rynkowej. Regulamin studiów umożliwia przejście z kursu inżynierskiego na magisterski po dodatkowym zaliczeniu przedmiotów uzupełniających ("A") i zdobyciu odpowiedniej liczby punktów kredytowych.