Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej Politechnika Warszawska Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej Politechnika Warszawska

Skip to main content

Ścieżki Kopernika 2.0

Ścieżki Kopernika 2.0, edycja X-XII 2017

SmartUP Academy

Nr projektu POWR.03.01.00-00-C087/16
Okres realizacji: 2017-04-01 - 2019-01-31
Wartość projektu: 227 832,50 zł; w tym dofinansowanie projektu z Unii Europejskiej: 220 997,52 zł
Kierownik projektu: dr inż. Ewa Zygadło-Monikowska

Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej w partnerstwie z Fundacją Grupy Adamed rozpoczyna realizację projektu  pt. „SmartUP Academy”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój. Celem projektu jest rozwój kompetencji uczniów szkół średnich w wieku 15-19 lat w zakresie myślenia krytycznego i kreatywnego oraz komunikowania się i współpracy, celem podejmowania innowacyjnego działania dla rozwiązywania problemów naukowych, które mają swoje odzwierciedlanie w życiu codziennym. Projekt jest dedykowany młodzieży zainteresowanej rozwijaniem swojej wiedzy i umiejętności z zakresu nauk biologiczno-chemicznych, która będzie mogła uczestniczyć w edukacji na poziomie wyższym poprzez udział w zajęciach warsztatowo-wykładowych.

Osoby odpowiedzialne za realizację projektu:
dr inż. Monika Wielechowska (Wydział Chemiczny PW)
Katarzyna Dubno (Fundacja Grupy Adamed)

Rekrutacja: http://adamedsmartup.pl/warsztaty-pw/

Harmonogram zajęć (edycja X-XII 2017)

Moduł 1 – 21.10.17
Dr Małgorzata Milner-Krawczyk
Klonowanie bez tajemnic

Klonowanie zazwyczaj kojarzy się z tworzeniem identycznych genetycznie organizmów, np. klonowaniem ukochanych psów lub kotów lub wręcz stworzeniem udoskonalonych klonów człowieka. W obecnych realiach jest to jednak przede wszystkim wytwarzanie organizmów modyfikowanych genetycznie (GMO): roślin, zwierząt oraz mikroorganizmów. Klonowanie DNA w potocznym rozumieniu oznacza skopiowanie i powielenie określonego odcinka DNA w komórce gospodarza jaką najczęściej jest bakteria Escherichia coli. Klonowanie to też zestaw określonych technik inżynierii genetycznej jakimi posługujemy się aby dany klon uzyskać. Uczniowie podczas zajęć zapoznają się z teoretycznymi i podstawowymi aspektami klonowania genów.

Moduł 2 – 28.10.17
Dr inż. Paweł Borowiecki
Od pomysłu do apteki – czyli jak projektuje się współczesne leki

Leki odgrywają w naszym codziennym życiu bardzo ważną rolę, ale nie do końca zdajemy sobie z tego sprawę jak długą i często bardzo wyboistą drogę musi pokonać dana substancja lecznicza od pomysłu aż po jej wprowadzenie na rynek. Historia farmakologii ma na swoim koncie olbrzymią ilość spektakularnych dokonań, takich jak odkrycie: kwasu acetylosalicylowego (Aspiryny®), morfiny, insuliny, fluoksetyny (Prozacu®), omeprazolu, sildenafilu (Viagry®) i wielu innych. Niestety oprócz donośnych komercyjnych sukcesów, farmakologia zaliczyła również całkiem sporo tragicznych w skutkach porażek (m. in. słynna sprawa teratogennego Talidomidu).

Proponowane zajęcia warsztatowe mają na celu zaznajomić uczniów ze współczesnymi metodami projektowania leków, opierającymi się na dotychczasowych postępach w zakresie chemii, biologii, medycyny oraz farmakologii. Uwaga uczestników zajęć zwrócona będzie w kierunku tzw. „terapii celowanych”, w których to synteza oraz identyfikacja aktywności biologicznej substancji czynnych farmakologicznie odbywa się po wcześniejszej wstępnej charakterystyce ich oddziaływań z odpowiednimi celami molekularnymi (receptorami, kanałami jonowymi, enzymami etc.) in silico (symulacje komputerowe), in vitro (poza organizmem) i dopiero na koniec in vivo (wewnątrz żywego organizmu). Zadaniem tak kompleksowego podejścia w projektowaniu współczesnych leków jest słuszna idea, aby nowe środki działały nie tylko skuteczniej od starszej generacji związków, ale także aby były całkowicie bezpieczne w stosowaniu. Część praktyczna zajęć warsztatowych obejmować będzie chemiczną lub chemoenzymatyczną syntezę przykładowego leku.

Moduł 3 – 18.11.17
Dr inż. Joanna Główczyk-Zubek
Komu szkodzą kosmetyki?

Celem zajęć jest poszukiwanie odpowiedzi na pytanie „czy kosmetyki szkodzą?”. W trakcie zajęć uczestnicy zapoznają się z historią stosowania szkodliwych składników kosmetyków w przeszłości, a także z historią wprowadzania regulacji prawnych ograniczających swobodną inwencję wytwórców i użytkowników. Poznają także wybrane surowce kosmetyczne szkodzące wszystkim mieszkańcom Ziemi. W części praktycznej słuchacze zapoznają się z surowcami kosmetycznymi stosowanymi do produkcji szamponów i emulsji kosmetycznych, m.in. z budową chemiczną, właściwościami fizykochemicznymi, celem stosowania w recepturze kosmetycznej, działaniem na skórę i wpływem na środowisko. Przekazane zostaną podstawowe informacje na temat projektowania i wykonywania formulacji kosmetycznych, a także uczestnicy własnoręczne przygotują szampon lub emulsję kosmetyczną.

Moduł 4 – 25.11.17
Dr inż. Monika Wielechowska
Przeciwciała w służbie ludzkości

Metody analityczne oparte na wykorzystaniu przeciwciał lub ich fragmentów są jednym z najważniejszych narzędzi stosowanych w badaniach podstawowych, biologii, biotechnologii i medycynie. Są niezastąpione, zwłaszcza w diagnostyce zakażeń bakteryjnych i infekcji wirusowych. Celem zajęć będzie zapoznanie uczestników z budową i funkcją przeciwciał w organizmie i podstawowymi technikami stosowanymi w diagnostyce, m.in. Western Blot i testami ELISA i aglutynacji.

Moduł 5 – 02.12.17
Dr inż. Andrzej Królikowski
Pożyteczne aspekty korozji

Korozja powoduje zniszczenia metali i wymaga stosowania kosztownych metod ochrony przed korozją. Ale kontrolowane reakcje korozyjne, prowadzące do roztwarzania / utleniania metali, mogą być pożyteczne i znajdują zastosowanie technologiczne. Zostanie to pokazane m.in. na przykładzie: wytwarzania stopów o wysokiej odporności na korozję, ogniw galwanicznych, produkcji katalizatorów i powłok dekoracyjnych.

Moduł 6 – 16.12.17
Dr inż. Waldemar Tomaszewski
Metody badań substancji wybuchowych. Od makro do nano próbek

Celem zajęć będzie przedstawienie wybranych nowoczesnych metod badań substancji wybuchowych. Zajęcia będą składały się z dwóch paneli (grup doświadczeń). Pierwszy z nich to badanie właściwości niebezpiecznych substancji wybuchowych z zastosowaniem metod analizy termicznej, m.in. DSC, natomiast drugi będzie dotyczył oznaczania śladowych ilości substancji wybuchowych w próbkach wodnych i w glebie. W planie badanie autentycznych próbek powybuchowych.

Regulamin Projektu (.pdf)

Wirtualna wycieczka

1. Miejsce wśród kierunków
Biotechnologia oraz
Technologia Chemiczna